ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΚΑΙ Ο ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ;
Σε πέντε ημέρες συμπληρώνεται ένας μήνας από εκείνο το πρωινό που κάηκαν τρία καταστήματα στο κέντρο της Τρίπολης, στην Πλατεία Πετρινού. Τότε όλα τα φώτα της δημοσιότητας είχαν πέσει επάνω τους. Άλλωστε, δεν είναι τόσο συχνό φαινόμενο να πιάνει φωτιά το κέντρο της πόλης και μάλιστα να λαμβάνει τόσο μεγάλες διαστάσεις. Πέρα όμως από την σημασία της είδησης και την … περιέργεια της πόλης να μάθει τι συνέβη, υπάρχει η σκληρή πραγματικότητα. Τρεις συμπολίτες μας, έμποροι στο επάγγελμα, υπέστησαν μία μεγάλη επαγγελματική καταστροφή. Κάηκαν τα καταστήματά τους και από εκείνη την ημέρα και ύστερα, δεν μπορούν να τα λειτουργήσουν. Κάηκαν ή καταστράφηκαν και τα εμπορεύματα τους. Μεγάλη ζημιά. Άσχετα με το ποια είναι η αιτία της πυρκαγιάς και από πού ξεκίνησε η φωτιά, η καταστροφή είναι καταστροφή και αυτό δεν αλλάζει.
Τώρα, το κατά πόσον αυτοί οι καταστηματάρχες θα αποζημιωθούν για τις ζημιές που υπέστησαν, αυτό είναι ένα θέμα το οποίο θα προκύψει από την ασφάλεια που είχαν κάνει. Αλλά, κι αυτό είναι μία χρονοβόρα διαδικασία που μπορεί να τραβήξει πολύ χρονικά, επειδή ενδεχομένως καταστηματάρχης και ασφαλιστική εταιρεία να μην συμφωνούν για το ύψος της αποζημίωσης.
Όλα αυτά είναι λίγο έως πολύ γνωστά και αναμενόμενα. Από τη στιγμή που ξέσπασε η φωτιά και προκλήθηκαν οι καταστροφές, η ταλαιπωρία των εμπόρων θα ήταν σχεδόν βέβαια. Και ο Γολγοθάς τους μέχρι να ξαναστήσουν την εμπορική τους επιχείρηση, επίσης αναμένονται (και είναι) δεδομένος.
Το ζήτημα είναι άλλο: Τα φώτα της δημοσιότητας και των ΜΜΕ έχουν φύγει από επάνω τους. Κανείς πλέον δεν ασχολείται μαζί τους. Κι αυτό είναι φυσιολογικό έως ένα βαθμό. Είναι η φυσιολογική ροή των πραγμάτων. Η επικαιρότητα τρέχει, νέα γεγονότα συμβαίνουν και οι παλιές ειδήσεις μπαίνουν στο … αρχείο. Υπάρχουν όμως και κάποιοι οι οποίοι όφειλαν να δείξουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για αυτή την υπόθεση. Όφειλαν να συμπαρασταθούν στους εμπόρους που καταστράφηκε η επιχείρηση τους.
Όφειλαν να τους συμπαρασταθούν πρωτίστως ηθικά και κατά δεύτερο λόγο να τους ενημερώσουν για το αν μπορούν να ενταχθούν σε κάποια προγράμματα ή να διεκδικήσουν κάποια επιχορήγηση, που ενδεχομένως να τους βοηθήσει να ξαναστήσουν το μαγαζί τους. Και αναφερόμαστε κατά κύριο λόγο στο Επιμελητήριο και στον Εμπορικό Σύλλογο.
Όλα αυτά, δεν τα «κατεβάσαμε» από το μυαλό μας. Ούτε αναφερόμαστε τυχαία. Δεν έχουμε στόχο να «δημιουργήσουμε» θέματα εκεί που δεν υπάρχουν. Όμως, η στήλη «Καλημέρα Αρκαδία» είναι σε θέση να γνωρίζει ότι κάποιοι από τους πυρόπληκτους εμπόρους της Τρίπολης είναι πολύ δυσαρεστημένοι και χολωμένοι τόσο με το Επιμελητήριο, όσο και με τον Εμπορικό Σύλλογο. Θεωρούν ότι τους ξέχασαν, υποστηρίζουν ότι όλο αυτό το διάστημα δεν τους συμπαραστάθηκαν ούτε καν ηθικά και συνέχεια αναρωτιούνται «γιατί». Και επίσης αναρωτιούνται εύλογα «ποιος είναι εν τέλει ο ρόλος του Επιμελητηρίου και του Εμπορικού Συλλόγου»;
Το παράδοξο πάντως είναι ότι ενώ -το Επιμελητήριο ειδικά- έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον και πήρε σοβαρές και ουσιαστικές πρωτοβουλίες για την ανακούφιση των πυρόπληκτων της Αρκαδίας από τις καταστροφικές πυρκαγιές του περασμένου καλοκαιριού, δεν έπραξε το ίδιο και στην περίπτωση των πυρόπληκτων εμπόρων της Τρίπολης. Γιατί άραγε; Που οφείλεται αυτή η αδράνεια;
Σε πέντε ημέρες συμπληρώνεται ένας μήνας από εκείνο το πρωινό που κάηκαν τρία καταστήματα στο κέντρο της Τρίπολης, στην Πλατεία Πετρινού. Τότε όλα τα φώτα της δημοσιότητας είχαν πέσει επάνω τους. Άλλωστε, δεν είναι τόσο συχνό φαινόμενο να πιάνει φωτιά το κέντρο της πόλης και μάλιστα να λαμβάνει τόσο μεγάλες διαστάσεις. Πέρα όμως από την σημασία της είδησης και την … περιέργεια της πόλης να μάθει τι συνέβη, υπάρχει η σκληρή πραγματικότητα. Τρεις συμπολίτες μας, έμποροι στο επάγγελμα, υπέστησαν μία μεγάλη επαγγελματική καταστροφή. Κάηκαν τα καταστήματά τους και από εκείνη την ημέρα και ύστερα, δεν μπορούν να τα λειτουργήσουν. Κάηκαν ή καταστράφηκαν και τα εμπορεύματα τους. Μεγάλη ζημιά. Άσχετα με το ποια είναι η αιτία της πυρκαγιάς και από πού ξεκίνησε η φωτιά, η καταστροφή είναι καταστροφή και αυτό δεν αλλάζει.
Τώρα, το κατά πόσον αυτοί οι καταστηματάρχες θα αποζημιωθούν για τις ζημιές που υπέστησαν, αυτό είναι ένα θέμα το οποίο θα προκύψει από την ασφάλεια που είχαν κάνει. Αλλά, κι αυτό είναι μία χρονοβόρα διαδικασία που μπορεί να τραβήξει πολύ χρονικά, επειδή ενδεχομένως καταστηματάρχης και ασφαλιστική εταιρεία να μην συμφωνούν για το ύψος της αποζημίωσης.
Όλα αυτά είναι λίγο έως πολύ γνωστά και αναμενόμενα. Από τη στιγμή που ξέσπασε η φωτιά και προκλήθηκαν οι καταστροφές, η ταλαιπωρία των εμπόρων θα ήταν σχεδόν βέβαια. Και ο Γολγοθάς τους μέχρι να ξαναστήσουν την εμπορική τους επιχείρηση, επίσης αναμένονται (και είναι) δεδομένος.
Το ζήτημα είναι άλλο: Τα φώτα της δημοσιότητας και των ΜΜΕ έχουν φύγει από επάνω τους. Κανείς πλέον δεν ασχολείται μαζί τους. Κι αυτό είναι φυσιολογικό έως ένα βαθμό. Είναι η φυσιολογική ροή των πραγμάτων. Η επικαιρότητα τρέχει, νέα γεγονότα συμβαίνουν και οι παλιές ειδήσεις μπαίνουν στο … αρχείο. Υπάρχουν όμως και κάποιοι οι οποίοι όφειλαν να δείξουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για αυτή την υπόθεση. Όφειλαν να συμπαρασταθούν στους εμπόρους που καταστράφηκε η επιχείρηση τους.
Όφειλαν να τους συμπαρασταθούν πρωτίστως ηθικά και κατά δεύτερο λόγο να τους ενημερώσουν για το αν μπορούν να ενταχθούν σε κάποια προγράμματα ή να διεκδικήσουν κάποια επιχορήγηση, που ενδεχομένως να τους βοηθήσει να ξαναστήσουν το μαγαζί τους. Και αναφερόμαστε κατά κύριο λόγο στο Επιμελητήριο και στον Εμπορικό Σύλλογο.
Όλα αυτά, δεν τα «κατεβάσαμε» από το μυαλό μας. Ούτε αναφερόμαστε τυχαία. Δεν έχουμε στόχο να «δημιουργήσουμε» θέματα εκεί που δεν υπάρχουν. Όμως, η στήλη «Καλημέρα Αρκαδία» είναι σε θέση να γνωρίζει ότι κάποιοι από τους πυρόπληκτους εμπόρους της Τρίπολης είναι πολύ δυσαρεστημένοι και χολωμένοι τόσο με το Επιμελητήριο, όσο και με τον Εμπορικό Σύλλογο. Θεωρούν ότι τους ξέχασαν, υποστηρίζουν ότι όλο αυτό το διάστημα δεν τους συμπαραστάθηκαν ούτε καν ηθικά και συνέχεια αναρωτιούνται «γιατί». Και επίσης αναρωτιούνται εύλογα «ποιος είναι εν τέλει ο ρόλος του Επιμελητηρίου και του Εμπορικού Συλλόγου»;
Το παράδοξο πάντως είναι ότι ενώ -το Επιμελητήριο ειδικά- έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον και πήρε σοβαρές και ουσιαστικές πρωτοβουλίες για την ανακούφιση των πυρόπληκτων της Αρκαδίας από τις καταστροφικές πυρκαγιές του περασμένου καλοκαιριού, δεν έπραξε το ίδιο και στην περίπτωση των πυρόπληκτων εμπόρων της Τρίπολης. Γιατί άραγε; Που οφείλεται αυτή η αδράνεια;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου