«ΣΤΗΝ ΑΡΚΑΔΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ … ΜΕΙΟΝ ΜΗΔΕΝ»!!!

Αυτή είναι η «ωμή» πραγματικότητα για το πρόβλημα με τα σκουπίδια..

Ο Περιφερειάρχης παραδέχεται ότι έχουμε αποτύχει να βρούμε λύση, επιρρίπτει ευθύνη στους Δημάρχους και προαναγγέλλει ότι θα πάρει την κατάσταση στα χέρια του…

Συναντήσεις, συσκέψεις, αντιπαραθέσεις, κόντρες, δηλώσεις, τόνοι … μελάνι στις εφημερίδες και το αποτέλεσμα ποιο είναι; Να μην έχουμε κάνει ούτε μισό βήμα προόδου στο πρόβλημα που λέγεται «σκουπίδια». Οι χωματερές εξακολουθούν να λειτουργούν κανονικά, η επιβάρυνση του περιβάλλοντος γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη, ενώ τα πρόστιμα όπου να ‘ ναι έρχονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Όταν ο ίδιος ο Περιφερειάρχης (εκπρόσωπος της Κυβέρνησης) λέει δημοσίως ότι δεν βρισκόμαστε στο «μηδέν», αλλά στο «μείον μηδέν», αντιλαμβάνεται ο καθένας πόσο τραγική είναι η κατάσταση.
Οι γύρω νομοί της Περιφέρειας Πελοποννήσου έχουν προχωρήσει, είναι έτοιμοι να λειτουργήσουν τους δεματοποιητές και στην Αρκαδία έχουμε μείνει τελευταίοι και καταϊδρωμένοι…
«Ο λόγος είναι ότι μέχρι σήμερα όπως ξέρετε είχαμε τεράστιες περιπέτειες και καθυστερήσεις όσον αφορά το χώρο εγκατάστασης της μονάδας δεματοποίησης σε αντίθεση με άλλες περιοχές, που και η αδειοδότηση προχωράει κανονικά και σε κάποιες περιπτώσεις βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο. Αυτή τη στιγμή έχει μείνει μόνο ο νομός Αρκαδίας». Είπε πρόσφατα ο Νίκος Αγγελόπουλος.
Η αλήθεια είναι ότι οι Δήμαρχοι (που έχουν την ευθύνη να βρουν λύση) δεν κατάφεραν ποτέ να συνεννοηθούν και το σημαντικότερο είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Δημάρχων λειτούργησε υπό το φόβο του πολιτικού κόστους. Οι περισσότεροι αποφύγανε να ασχοληθούν ουσιαστικά με αυτό το θέμα, προφανώς θεωρώντας ότι οποιαδήποτε ανάμειξη τους, ενδεχομένως προκαλέσει αντιδράσεις στην … εκλογική τους περιφέρεια.
Από τους ελάχιστους που ασχολήθηκαν σοβαρά με αυτή την υπόθεση και μάλιστα πρότεινε συγκεκριμένες λύσεις και θέσεις για να λειτουργήσει η μονάδα δεματοποίησης, ήταν ο Κοτσιάνης. Δεν φοβήθηκε το πολιτικό κόστος και δεν δίστασε να προτείνει τα σκουπίδια να πάνε ακόμα και στο χωριό του, το Κακούρι, δίπλα από το σπίτι του! Για αυτή τη στάση του, όχι μόνο δεν επιβραβεύτηκε από κανέναν, αλλά βρήκε και το μπελά του!

Το θέμα είναι τι «ξημερώνει» σε αυτή την μπλεγμένη υπόθεση. Ο Σύνδεσμος Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων έκανε μια διαδικασία που δεν τελεσφόρησε και ζήτησε από τον Περιφερειάρχη να εγκρίνει την επανάληψη της διαδικασίας. Εκτός απροόπτου, ο Περιφερειάρχης δεν θα την εγκρίνει, διότι πολύ απλά πιστεύει ότι η μονάδα δεματοποίησης πρέπει να εγκατασταθεί και να λειτουργήσει σε δημόσιο δασικό χώρο και όχι σε ιδιωτικό που ψάχνουν οι Δήμαρχοι. Δεν δέχεται ο Αγγελόπουλος να σπαταλήσει ούτε ένα ευρώ για αγορά ιδιωτικής έκτασης, όταν υπάρχουν τόσοι δημόσιοι χώροι που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για το σκοπό αυτό.
Είπε, προ ημερών: «Η περιφέρεια δεν σταμάτησε να ψάχνει, γιατί εμείς θεωρούμε ότι δεν είναι υπεύθυνο να λέμε ότι η Αρκαδία δεν έχει πουθενά 20 – 30 στρέμματα δημόσια δασική έκταση για να λύσει το πρόβλημα και να μην έχει τα σκουπίδια στην αυλή της. Αναζητώ ιδιωτική, όταν δεν έχω δημόσια. Χώροι υπάρχουν, εμείς ξέρουμε χώρους».
Προφανώς, κάτι έχει στο μυαλό του ο Αγγελόπουλος. Έχει εντοπίσει κάποιο χώρο ή κάποιους χώρους –πάντοτε δημόσιους δασικούς- και ετοιμάζει το έδαφος για να προχωρήσει στο επόμενο βήμα. Αυτή τη φόρα δεν θα τους αποκαλύψει, για να μην τους «κάψει». Τα ίδια λάθη δεν πρόκειται να τα επαναλάβει.
Αυτό εννοεί όταν λέει ότι θα πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Πιστεύει ότι οι Δήμαρχοι δεν πρόκειται ποτέ να βρουν λύση από μόνοι τους και ότι μόνο αν παρέμβη εκείνος και ασχοληθεί με την εξεύρεση ενός χώρου, θα λυθεί το πρόβλημα αυτό.