Το σενάριο εγκατάλειψης της σιδηροδρομικής γραμμής

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΙΛΩΝ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΥ ΑΡΚΑΔΙΑΣ

Προς: 
1. Υπουργό Υποδομών –Μεταφορών και Δικτύων κ. Δ. Ρέππα

2. Υφυπουργό Μεταφορών κ. Σηφουνάκη

3. Διευθύνοντα Σύμβουλο ΟΣΕ κ. Θεοφανόπουλο

4.  Διευθύνοντα Σύμβουλο ΤΡΑΙΝΟΣΕ κ. Ζηλιασκόπουλο

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: 1.Υφυπουργό Περιβάλλοντος κ. Γιάννη Μανιάτη

                               

Θέμα:  Το σενάριο εγκατάλειψης της σιδηροδρομικής γραμμής

    Έχουμε ήδη εκφράσει και με προηγούμενα έγγραφά μας την αγανάκτησή μας  για τη δραματικά υποβαθμισμένη επαναλειτουργία της ανακαινισμένης  σιδηροδρομικής γραμμής της κεντρικής Πελοποννήσου από τον περασμένο Αύγουστο. Έχουμε επίσης αναφερθεί στην ύποπτη καθυστέρηση για την απόδοσή της στην κυκλοφορία με τις πραγματικές δυνατότητές   της και τις τεχνικά επιτρεπόμενες ταχύτητες, όπως έχουν επαληθευτεί στην πράξη.

   Σας έχουν επισημανθεί επανειλημμένα τα τεράστια περιθώρια διόρθωσης στο χρόνο διαδρομής, που με  ένα ικανό και κατάλληλο πλέγμα δρομολογίων με αξιόπιστο τροχαίο υλικό μπορούν να την καταστήσουν ελκυστική για το επιβατικό κοινό αλλά και για εμπορευματικό έργο. Ήδη παρά τον ευτελισμό που υφίσταται   επιβεβαιώνεται η αξία της σαν υπεραστική αλλά και προαστιακή εναλλακτική συγκοινωνιακή δυνατότητα πέρα από τον κεντρικό οδικό άξονα της Πελοποννήσου, ο οποίος απολαμβάνει την προνομιακή στρατηγική μεταχείριση από την Πολιτεία και λανσάρεται στην κοινωνία σαν αναπτυξιακή πανάκεια..

    Κι ενώ, έστω με δραματική καθυστέρηση, αποκαθίστανται πολλές τεχνικές εκκρεμότητες και, σε συνδυασμό με την προοπτική της ηλεκτροκίνησης στη νέα  γραμμή Κιάτου – Αθήνας, δημιουργούνται πλέον προϋποθέσεις, για να λειτουργήσει η γραμμή της κεντρικής Πελοποννήσου αξιοπρεπώς, προωθείται  το καταστροφικό  σενάριο της εγκατάλειψής της. 

    Οι σιδηροδρομικές  γραμμές της χώρας μας  πρέπει και μπορούν όμως  να λειτουργήσουν συμπληρωματικά και αμφίδρομα τροφοδοτικά. Η ύπαρξη δικτύου γραμμών με ανάλογη  πυκνότητα δρομολογίων συνιστούν  βασικά στοιχεία στη λειτουργικότητα του συστήματος και στη δυνατότητά του να προσελκύσει μεταφορικό  έργο. Όπως έχει αποδειχτεί τα ελάχιστα επιβατικά δρομολόγια με υποχρησιμοποιούμενο τροχαίο υλικό και ανενεργό ανθρώπινο δυναμικό  τελικά, χωρίς να ρίχνουν τα κόστη,     οδηγούν σε περαιτέρω απομάκρυνση επιβατικού κοινού και μηδενισμό πληροτήτων. Έτσι «τεκμηριώνεται» η θεωρία της «μη  βιωσιμότητας» των «άγονων» γραμμών «προς δόξαν κι ευτυχίαν» των ανταγωνιστών του τραίνου και της υπανάπτυξης του ελληνικού σιδηροδρόμου.

     Σας καλούμε να μην ενδώσετε αβασάνιστα στις εύκολες χειρουργικές λύσεις ακρωτηριασμών  του περιορισμένου σιδηροδρομικού δικτύου της χώρας μας. Γιατί η αναπηρία των ακρωτηριασμών  μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στο «μοιραίο» της  οριστικής κατάληξης του πάσχοντος.  Τα σενάρια που στηρίζονται στην υπόθεση ότι κόβοντας δρομολόγια και πολύ περισσότερο καταργώντας γραμμές λύνεται το περίπλοκο ζήτημα της εξυγίανσης του ΟΣΕ είναι απελπιστικά κοντόθωρα και εξόφθαλμα αντιαναπτυξιακά.   Διερωτόμαστε αν έχει μελετηθεί πολύπλευρα  ποιο είναι το πραγματικά  βραχυπρόθεσμο λογιστικό  κέρδος   μα κυρίως αν υπάρχει  μακροπρόθεσμο όφελος ή ζημιά  από την περικοπή δρομολογίων και την απαλλαγή του εθνικού δικτύου  από κάποιες περιφερειακές γραμμές.

    Η «βιωσιμότητα» και η προοπτική εκμετάλλευσης  ενός σιδηροδρομικού συστήματος και ορισμένων προκαταβολικά  χαρακτηρισμένων «άγονων - ελλειμματικών» γραμμών του δεν μπορούν λοιπόν  να αξιολογούνται αποσπασματικά και βραχυπρόθεσμα μετά από  χρόνια υπονόμευση  και μεθοδευμένη απαξίωσή τους σαν αποτέλεσμα κυρίως  πολιτικών - κυβερνητικών  επιλογών και κακοδιοίκησης. Γιατί σε τελευταία ανάλυση μέχρι τώρα η εκμετάλλευση σε όλο το δίκτυο, ακόμα κι εκεί που υπάρχουν μεγάλες πληρότητες,  είναι «ελλειμματική». Στη γραμμή της Πελοποννήσου όχι μόνο μπορούν να αυξηθούν τα έσοδα αλλά υπάρχουν και μεγάλες δυνατότητες μείωσης του  λειτουργικού κόστους με αναδιάταξη και αποτελεσματική διαχείριση  του ανθρώπινου δυναμικού συνδυαστικά πάντα   και με τις νέες τεχνολογίες. 

     Το ζήτημα αποδοτικών σχημάτων εκμετάλλευσης  του ελληνικού σιδηροδρομικού δικτύου είναι ζήτημα «όλου» κι όχι μόνο ενός ιδιαίτερα πολύπαθου (για πολλά χρόνια)  τμήματός του που έχει μπει στο στόχαστρο. Είναι βέβαιο ότι τυχόν διακοπή λειτουργίας του σιδηροδρόμου στην Πελοπόννησο δεν θα αδικήσει μόνο την ίδια την περιφέρεια αλλά συνολικά το σιδηρόδρομο στη χώρα μας με τις επιπτώσεις που αυτό συνεπάγεται.

     Η ανάγκη να επιδείξει αξιοπιστία η χώρα στους δανειστές της και η συγκυρία του ασφυκτικού μνημονίου με το ΔΝΤ κτλ δεν πρέπει να οδηγήσουν σε απαξίωση και εγκατάλειψη των υποδομών της και στη μη εκμετάλλευση των επενδύσεών της, γιατί κάτι τέτοιο  θα αποτελούσε  μακροπρόθεσμα καταστροφή για τα ίδια τα  οικονομικά της συμφέροντα.

      Έχετε βαρύ χρέος να αποφύγετε το χειρότερο σενάριο.

Για το Σύλλογο Φίλων Σιδηροδρόμου Αρκαδίας

Ο Πρόεδρος  Κωνσταντίνος Μπρούσαλης                                                          

Ο Γενικός Γραμματέας Γιάννης Αθανασούλης