Θα παραθέσουμε ένα άρθρο του Κρίτωνα Σαλπιγκτή, το οποίο γράφτηκε το 2006, αρχικά στην εφημερίδα "Μακεδονία" και μετά στο antibaro.gr, και από το οποίο προκύπτει ξεκάθαρα ότι, τα τελευταία χρόνια ειδικά, εξελίσσεται ένα καλοστημένο σχέδιο δαιμονοποίησης της Άλωσης της Τριπολισάς, κατά τέτοιον τρόπο που να μας κάνει όλους να αισθανόμαστε ντροπή για αυτό το ιστορικό γεγονός. Να αισθανόμαστε ντροπή όμως, γιατί; Για ένα γεγονός το οποίο αποτέλεσε ένα αποφασιστικό βήμα για να ζούμε σήμερα Ελεύθεροι;
Στο άρθρο του, ο Κ. Σαλπιγκτής αναφέρεται στο θέμα το οποίο είχε προκύψει τότε με το βιβλίο Ιστορίας της Στ' Δημοτικού, στο οποίο ουσιαστικά είχε ... εξαφανιστεί η Άλωση της Τριπολιτσάς. Φαίνεται ότι τόσο πολύ ενοχλεί τους ... καλούς μας γείτονες αυτό το γεγονός που ακόμα και σήμερα, 200 χρόνια μετά, κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να μην διδάσκεται ούτε στα Ελληνικά σχολεία!!!
Διαβάστε παρακάτω το άρθρο του Κρίτωνα Σαπλιγκτή...
Το βιβλίο εισάγει διά της εξαφανίσεως και άλλα. Άδικα πατήσαμε την Τριπολιτσά το 1821. Δεν υπάρχει λέξη για την στρατηγική και ψυχολογική σημασία της μεγάλης νίκης. Λέξη για την πολύμηνη πολιορκία. Λέξη για το ότι η επιλογή του στραγγαλισμού της τροφοδοσίας της, αντί της πολεμικής πολιορκίας, ανέδειξε τη στρατηγική ευφυΐα του Κολοκοτρώνη.
Προηγήθηκαν, της διανομής του βιβλίου, δημοσιεύματα στον ελληνικό τύπο. Ότι δέκα χιλιάδες Τούρκοι κάτοικοι σφάχτηκαν σκληρά και η Τριπολιτσά λεηλατήθηκε άγρια. Ήταν η προετοιμασία για να αρχίσουμε να ντρεπόμαστε. Για να ανακουφιστούμε εάν δεν είναι γραμμένο στα βιβλία των παιδιών μας. Να νομίζουμε ότι προτιμούσαμε να το κρύβουμε. Είναι ψέμα. Την έκταση της σφαγής αναγνώρισε πρώτος ο Κολοκοτρώνης, γράφοντας ότι το άλογο του, από το κονάκι του ως την εκκλησιά δεν πάτησε σε χώμα, παρά σε κουφάρια σκοτωμένων. Την γράφουν και βιβλία μας, που κυκλοφορούν ελεύθερα. (βλ. και την υποσημείωση 7, στο τέλος του κειμένου)
Αυτοί που έφεραν στην επιφάνεια κάτι τάχατες κρυφό, μια «ελληνική ντροπή», προετοίμασαν την εξαφάνιση της κατάληψης της Τριπολιτσάς από το βιβλίο. Ο Κολοκοτρώνης ψυχανεμιζόταν τι θα γίνει αν η Τριπολιτσά καταληφθεί με έφοδο. Κι είχε προσπαθήσει να πείσει τους πολιορκημένους να παραδοθούν. Απόδειξη οι 1500 Αλβανοί μισθοφόροι, που πρόλαβαν να συμφωνήσουν πριν από την πτώση. Γλίτωσαν όλοι απείραχτοι. Οι κάτοικοι, με την αντοχή τους εξαντλημένη, δεν τα βρήκαν με τον Γέρο του Μωριά σε συνεχείς διαπραγματεύσεις. Που σημαίνει ότι αγαπούσαν πιο πολύ τον παρά τους από τη ζωή τους. Το πλήρωσαν ακριβά όταν η Τριπολιτσά καταλήφθηκε με αμιγώς πολεμικό τρόπο. Εξ εφόδου. Όταν κατάφερε να σκαρφαλώσει από ανεπαρκώς φυλασσόμενα τείχη ο Δούνιας, από την Κυνουρία με μια ομάδα πολιορκητών και να ανοίξει από μέσα την λεγόμενη «πόρτα τ’ Αναπλιού». Και βγήκε η Τουρκία και ψευδέστατα διέδωσε διεθνώς ότι προϋπήρξε συνθήκη παραδόσεως. Τότε οι Έλληνες αντέκρουσαν στην Ευρώπη το ψέμα. Σήμερα το κάνουμε γαργάρα. Και δεν λέμε λέξη για το ότι, μετά την άγρια σφαγή, πλείστοι όσοι Έλληνες συγκέντρωσαν σε εράνους σημαντικά ποσά για να συνδράμουν τις χήρες και τα ορφανά των Τούρκων και να απαλύνουν τις δυσκολίες του βίου τους.
Να σε κάψω, Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι; Ναι μεν, αλλά. Ναι, διότι αναμφισβήτητα υπήρξε μέγα το μαρτύριο των Τούρκων από ελληνικά χέρια στην Τριπολιτσά. Πρέπει όμως να ντρεπόμαστε τόσο πολύ «εμείς οι αμαρτωλοί», γι’ αυτό το συμβάν κατά την διάρκεια του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα; Ή μήπως μπορεί να είναι υπερήφανη από την πλευρά της η βουλιμική του Αιγαίου γείτων της σήμερον για όσες σφαγές Ελλήνων έγιναν τότε με φιρμάνι του Σουλτάνου, μόλις κηρύχθηκε η Επανάσταση του 1821; Όταν πέρασε αδίστακτα από λεπίδι τους προγόνους μας. Στην Πόλη, στη Σμύρνη, στις Κυδωνίες (Αϊβαλί), στην Κρήτη, στην Ρόδο. Μέχρι στην Κύπρο έφτασαν οι σφαγές των Τούρκων. Μήπως δεν κρέμασε αμέσως ο Σουλτάνος στη μεσαία Πύλη τον (ενενήντα ετών!) Πατριάρχη Γρηγόριο τον Ε’; Ή μήπως δεν διέταξε να θανατωθούν οι ιερωμένοι και οι πρόκριτοι, οι κρατούμενοι στην Τριπολιτσά; Μήπως δεν ακολούθησαν σκληρότατα τουρκικά αντίποινα τον αποτυχημένο ξεσηκωμό του Εμμανουήλ Παπά στην Κασσάνδρα της Χαλκιδικής, με σωρεία από βάναυσες εκτελέσεις αμάχων και γυναικόπαιδων; Τα κουφάρια τους, κρεμασμένα από δέντρα, έγιναν στόχος εξάσκησης των Τούρκων στην σκοποβολή τις επόμενες μέρες. Ή μήπως τα τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς και καταπίεσης, δεν ήταν ικανά να θολώσουν το μυαλό των Ελλήνων κατά την κατάληψη της Τριπολιττσάς; Οι αθώοι Τούρκοι άμαχοι που σφαγιάσθηκαν εκεί, με τον πλούτο και όσα κατείχαν, δυστυχώς για την τύχη τους, εκπροσωπούσαν με τον πιο εύγλωττο τρόπο την κυριαρχία και το δικαίωμα ζωής και θανάτου των κατακτητών επί σειράς γενεών των Ελλήνων.
Στο βιβλίο της Στ’ Δημοτικού όλα αυτά περιορίζονται σε μία (1) λέξη!!! Σε έναν χάρτη (σελ. 44) «σημαντικών επιχειρήσεων του Αγώνα (1821-1824)» με… δυσδιάκριτα σε μέγεθος γράμματα αναγράφεται: «Τριπολιτσά 1821». Και τέλος με το προς την ιστορία χρέος. Ώστε ακόμα κι αν ποτέ από την τουρκική προπαγάνδα (γεμάτο το διαδίκτυο) πληροφορηθούν αποσπασματικά τα Ελληνόπουλα για τι έγινε στην Τριπολιτσά, να ντραπούνε. Να νιώσουν ενοχικά. Να μην ξέρουν τι να αντιτάξουν. Να δεχθούν ότι μας κατέβηκε ξαφνικά και σφάξαμε, επειδή είμαστε αιμοδιψείς. Αγνοώντας ότι η στέρηση της ελευθερίας προξενεί ασφυξία και πόσο βιος ελληνικό γλέντησε Τουρκόπουλα. Για να ψάχνουν απαντήσεις για τα της ζωής σκληρά και να μην είναι εφοδιασμένα με απαντήσεις.
Το Υπουργείο Παιδείας υπάκουσε απλώς στα υπερατλαντικά κελεύσματα. Τα παιδιά μας θα διδαχθούν αποκλειστικά και μόνο από τον Μπάτμαν, όταν κατατροπώνει τον Τζόκερ ή από τον Σούπερμαν, όταν σαρώνει τον Λεξ Λούθορ ή από τα βιντεοπαιχνίδια, όπου η βία πάει κι έρχεται σε υπέρτατο, πλην απολιτικό βαθμό, ότι η βία είναι μαμή των διασκεδαστικών κόμικς και όχι της σκληρής ιστορίας των ανθρώπων. Τέλεια. Ώστε εάν στο μέλλον χρειαστεί τα Ελληνόπουλα η πατρίδα να είναι απροετοίμαστα. Να γνωρίζουν μόνο για οθόνες με λάιτ «κακούς», που πάντοτε χάνουν από τους «καλούς». Στις ειδήσεις της TV, στο σινεμά, στο Πλέι Στέισον. Όσο για την αληθινή πρότερη ζωή μας, θα πλανηθούν, διαβάζοντας μια ασούβλιστη, δίχως σφαγές, ιστορία. Είναι ο τρόπος με τον οποίο τα Νεοταξόπουλα σκεπάζουν με ροδοπέταλα την δική τους κόλαση.
